24 AVRIL 1915 OÙ ÉTAIS-TU, MON DIEU ? |  24 ԱՊՐԻԼ 1915 Ո՞ՒՐ ԷԻՐ ԱՍՏՈՒԱԾ

Depuis 1915, le peuple arménien qui était au bord de l’annihilation commémore chaque année 24 avril le souvenir de ses martyrs. Les crimes de ce mois d’avril avaient provoqué un choc dans les milieux intellectuels de certains pays du monde, mais aucune mesure concrète et efficace ne fut prise par les organisations internationales pour soulager la douleur du peuple arménien. Spécialiste de la jonglerie en matière diplomatique, la Turquie avait attiré les investissements des pays industriels sur son territoire.

Le traité de Sèvres, signé en 1920, octroyait aux Arméniens des territoires sur une partie de leurs terres ancestrales, où ils pourraient constituer un État indépendant. Ce traité ne vit pas le jour à cause des intérêts contradictoires entre les pays occidentaux. Quel pays allait apporter son aide pour alléger les souffrances d’une nation meurtrie ? Existe-t-il au monde un pays où les droits de l’homme et la justice sont placés au-dessus des intérêts mercantiles.

L’Arménie fut le premier État qui accepta en 301 le christianisme comme religion officielle. Lors des massacres de 1915, la nation arménienne fut choquée par l’indifférence des États chrétiens du monde à son égard. Farouchement attaché à sa religion, l’Arménien n’a pas compris l’abandon de Dieu, sans pour autant abjurer sa foi. Son indignation s’est traduite dans une chanson dont les paroles sont :

« Où étais-tu, mon Dieu, quand la folie emporta et abandonna notre grand peuple ? Où étais-tu, mon Dieu, quand ils détruisaient ce pays merveilleux ? »

Rapporté par un ami dont le grand père fut un ecclésiastique (Derder) déporté, ces propos révèlent la révolte de ce peuple ; ne disait-il pas avant sa mort :

« Je vais maudire les Arméniens pendant sept générations, s’ils continuent à croire au Ciel. »

On peut considérer cela comme une accusation grave, notamment lorsqu’elle est prononcée par un ecclésiastique. Le monde dans son ensemble doit admettre que le génocide perpétré contre la Nation arménienne en 1915 est un crime contre l’humanité ; il est donc imprescriptible. En occultant ce crime odieux, les pays occidentaux ont pu massivement investir en Turquie. C’est grâce à ce soutien que la Turquie est devenue aujourd’hui un pays riche et fait désormais partie des 20 pays les plus riches du monde.
Avec une attitude arrogante et une malice indéniable, la Turquie renie le génocide des Arméniens de 1915. Cette posture abjecte génère des sentiments répulsifs dans la communauté arménienne. Au tribunal des nations civilisées où règne le mépris vis-à-vis du drame arménien, toute une jeunesse est poussée à la révolte et à l’indignation. Au final, cela crée une mutation dans les mœurs d’un peuple faisant du croyant un non-croyant et de l’agneau un animal féroce.

Il est opportun d’évoquer les propos de S. SARKSYAN, Président de la République d’Arménie lors de sa visite en Syrie, le 22 mars 2010 : « Deïr Zor c’est l’Auschwitz des Arméniens, et Auschwitz c’est le Deïr Zor des Juifs. Quand et où se tiendra le Nuremberg des Arméniens ? »

Nous appelons donc tous les Arméniens de la diaspora à rester vigilants et solidaires de l’Arménie, et à développer des relations dans tous les domaines avec l’Arménie. En aucun cas, il ne faut s’immiscer dans les affaires politiques du gouvernement d’Arménie. Les Arméniens de la diaspora doivent rester unis, patients et attentifs. La justice bafouée et empiétée de la cause arménienne ne sera couronnée de succès qu’en respectant certaines clauses dans ce combat ainsi qu’une bonne conduite en agissant de concert avec les institutions nationales des pays où les Arméniens sont les citoyens à part entière.

Nersès DURMAN
Paris – Avril 2010
www.armen-progres.com
 

24 ԱՊՐԻԼ 1915 Ո՞ՒՐ ԷԻՐ ԱՍՏՈՒԱԾ

1915թ.է ի վեր չքացման եզրին հասած հայ ժողովուրդը 24 Ապրիլին կը յիշէ ու կ'ոգեկոչէ իր ազգին դէմ կատարուած Մեծ Եղեռնի տարեդարձը: Ապրիլեան կոտորածը թէպէտ սաստեց արևմտեան տէրութիւններու կառավարական շրջանակները, բայց արիւնահեղ հայ ժողովուրդին ցաւը ամոքելու ի նպաստ դրական որ և է միջոցառում ձեռք չէր առնուած համաշխարհային կառոյցներու կողմէ: Թուրքիա դիւանագիտական խաղերու աճպարարութեամբ օժտուած երկիր մըն է. ան իր պապերէն յատկութիւններ ժառանգելով յաջողած է սիրաշահիլ օտար երկիրներու ներդումները: 1920թ. ստորագրուած Սեւրի դաշնագիրը, որ հայաթափուած տարածքի վրայ Հայաստանի Հանրապետութիւն մը կառուցելու ծրագիր մը մշակած էր ի յօդս ցնդեցաւ արևմտեան տէրութիւններու հակասական շահերու բախումի պատճառաւ. ո՞ր երկիրը կարեկցութեան փափագ պիտի յայտնէր անդամահատուած հայ ժողովուրդին կոտտացող ցաւերը ամոքելու համար: Գոյութիւն ո՞ւնէր արդեօք հմաշխարհային կառոյց մը որ գերադաս համարէ մարդու արժէքը և իրաւունքը անհատական գձուձ շահերէ: Հայ ազգը առաջինը եղած է 301թ. ընկալելով քրիստոնէութիւնը որպէս պետական կրօնք: 1915թ. Մեծ Եղեռնին ան այլայլած մնացած է քրիստոնիայ պետութիւններու ցոյց տուած անտարբերութիւնէն: Հայը որպէս մոլեգնօրէն հաւատացեալ քրիստոնիայ չ'ըմբոս՞տացաւ միթէ երկնային նախախնամութեան առջև ու իր ցասումը երգի վերածեց հետևեալ խօսքերով "Ո՞ւր էիր Աստուած, երբ խենթեցաւ լքուէց մի հոծ ժողովուրդ. Ո՞ւր էիր Ա ստուած, երբ աւերում էին չքնաղ մի երկիր": Այլ վկայութիւն մը, զոր ընկալուած է տարիներ առաջ վաղեմի բարեկամի մը բերնէն, որուն մեծ հայրը որպէս քահանայ տարագրութեան շրջանին սապէս պոռթկացեր է. Եօթը սերունդ անէծք պիտի թափեմ եթէ հայ ժողովուրդը շարունակէ հաւատալ Աստուծոյ:

Ի՞նչ ծանր ամբաստանութիւն նա մանաւանդ վկայուած քրիստոնէական կրօնքի քարոզիչի մը կողմէ: Ողջ մարդկութիւնը պէտք է գիտնայ թէ 1915թ. հայ ազգի դէմ կատարուած ցեղասպանութիւնը մարդկութեան դէմ գործուած ոճիր մըն է հետևաբար անկորնչելի յիշողութիւն մը կը դառնայ: Արևմուտքը զանց առնելով հայ ազգի արդար պահանջը, ռազմագիտական միջոցներ շնորհելով վերականգնած է Թուրքիա մը որ այսօր աշխարհի 20 ամենահարուստ երկիրներու շարքին դասուած է. ան իր խրոխտ կեցուածքով ու աղուէսի խորամանկութեամբ կը շարունակէ ուրանալ հայոց ցեղասպանութիւնը. Թուրքիոյ անհեթեթ վարքը խոր ցասում կը պատճառէ ողջակիզուած հայ ժողովուրդի ժառանգորդներուն: Աշխարհի քաղաքակրթութեան դատաստարանին մէջ տեղի ունեցած ան աղաքակիրթ կեցուածքները ըմբոստութեան ու զայրոյթի կը մղեն հայ ժողովուրդի նորափթիթ զանգուածները: Այս դէպքերը կը ծնանեն ամբոխներու այլափոխում որով հաւատացեալ մը կը դառնայ անհաւատ ու գառնը կը վերածուի կատաղի գազանի:

Յիշատակութեան արժանի է Հ.Հ. Նախագահ Ս. Սարգսեանի խօսքը երբ այցելեց Սուրիա, 22 Մարտ 2010թ. Տէր Զօրը հայերի Օսվենցիմն է, Օսվենցիմը հրեայների Տէր Զօրն է, մէկ սերունդ յետոյ մարդկութիւնը ականատես եղաւ հրեայների Տէր Զօրին, իսկ ե՞րբ և որ՞տեղ է հայերի Նիւրնպէրկը: Համատարած հայ Սփիւռքի ուղղուած մեր պատգամը հետևեալն է: Մնալ կանգուն ու անվրդով որպէս պաշտպան ու զօրավիգ Մայր հայրենիք Հայաստանի: Բազմապատկել Հայաստան - Սփիւռք համագործագցութեան ոլորտները, բացարցակապէս միջամուխ չ'ըլլալ Հայաստանի կառավարութեան ընդգրկած քաղաքականութեան: Սփիւռքի հայ զանգուածները պարտին դառնալ համբերատար, շրջահայաց ու միատարր. ոտնակոխուած արդարութիւնը կը յաղթահարէ միայն այն ժամանակ երբ հայը իր պայքարի կամքով ու բարեխորհուրդ առաքինութեամբ կը գործակցի իր բնակած երկիրներու օրինական այլազան մարմիններու հետ:

 

Ներսէս Տուրման

Փարիզ Ապրիլ 2010